’ขนมเทียนสลัดงา’ ของครัวครูหมูอาหารทะเล
เส้นทางมุ่งเพชรบุรี ‘ถนนพระราม ๒’ หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๕‘ นับได้ว่ามีความน่ากลัวสยดสยองยาวเลยทีเดียว ด้วยเหตุที่มีเครนจากการก่อสร้างทางด่วนถล่มลงมา ผู้คนที่เกี่ยวข้องตรงนั้นเสียชีวิต ๕ ราย บาดเจ็บ ๒๐ ราย และสูญหายอีก ๒ ราย
ถามว่า .. ขับรถผ่านเส้นทางนี่น่ากลัวยังงัย ก็ให้ลองถึงการผ่านเข้าไปในพื้นที่ที่มีบริษัทก่อสร้าง ‘มือไม่ถึง‘ แล้วมารับงานสร้างตึก ๓๐ ชั้น ด้วยความที่มือไม่ถึง เครื่องไม้เครื่องมืออุปกรณ์ ถุงปูนถังปูน นั่งร้านค้ำยัน อะไรต่อมิอะไร อิเหระเขระขระไปหมด มีทั้งที่แขวนอยู่ข้างบน มีทั้งยื่นออกมาเกือบถึงทางรถวิ่ง
แต่ละช่วง มีความน่ากลัวไม่เท่ากัน เพราะผู้รับเหมาเขารับงานกันเป็นช่วงๆ ช่วงไหนบริษัทดูมีชื่อน่าเชื่อถือ งานก็ดูเรียบร้อยหน่อย ช่วงไหนมีชื่อบริษัทที่ดูแล้วไม่คุ้นเลย ช่วงนั้นก็ดวงใครดวงมัน ขอภาวนาให้ผ่านๆ ไปให้พ้นๆ เป็นพอ
อย่างไรเสียก็นับว่า ‘โชคยังดีอยู่‘ ขับรถผ่านมาได้ ไปจนถึงแม่น้ำแม่กลองเขตจังหวัดสมุทรสงคราม เลยยูเทอร์นใต้ถนนตรงนั้น จีพีเอสในรถบอกให้เข้าไปในซอยยาโกเบ ชื่อแปลกๆ เข้าไปจนถึงที่หมาย จึงทราบว่าชื่อซอยนี้ตั้งตามชื่อนักบุญคู่บารมีพระเยซู ที่มีอดีตเป็นคนหาปลา
ลานจอดรถกว้างขวาง เป็นอาคารหลังคาโค้งสองหลัง อยู่ระหว่างแม่น้ำแม่กลองกับโรงเรียนอนุบาลยาโกเบ ดูแล้วน่าจะเป็นสนามกีฬาของโรงเรียน
ครับ .. เรากำลังแวะหาอาหารทะเลทานกลางวันกันริมแม่น้ำแม่กลอง แล้ว wongnai ก็แนะนำให้เราเลือก ’ครัวครูหมูอาหารทะเล‘ และเมื่อเข้าไปในร้านที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ กลางวันนั่งทานรับลมเย็นๆ ในร้าน ส่วนตอนบ่ายๆ เย็นๆ มีบริเวณที่ยื่นไปนั่งสัมผัสแม่กลองเต็มๆ ได้ ดูดีมากๆ
เจ้าของร้านอัธยาศรัยดีมาก พนักงานเสริฟนอบน้อมน่ารัก อาหารที่สั่งมาล้วนแต่รสชาดดีๆ ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นแกงส้มไข่ปลาริวกิว ไข่เจียวกรรเชียงปู หอยหลอดผัดกะเพรา แล้วก็ปลาหมึกผัดกะปิ และมีอีกหลายอย่างในเมนูที่อยากสั่งมาลิ้มลอง แต่ปากท้องมีแค่นี้ ขืนใส่เข้าไปเกินพอดี จะพานเป็นโทษกับร่างกายซ่ะมากกว่า
ระหว่างรออาหารที่สั่ง ซึ่งไม่นาน เดินย้อนกลับไปตรงทางเข้าร้าน ด้วยสะดุดตา ‘ขนมต้ม‘ ที่วางตรงเค้าเตอร์เก็บตังค์ จึงจะเดินไปหยิบมาสักกล่องหนึ่ง แต่แล้วก็เห็นสิ่งสะดุดตาและซึมลึกลงไปถึงต่อมน้ำลาย อยู่กล่องขนาดเท่าๆ กัน เป็นลูกๆ เหมือนกัน แตกต่างกันที่ขนมต้มโรยด้วยมะพร้าวขูดเป็นเส้น แต่อันนี้โรยด้วยงา โรยเยอะซ่ะด้วย
น้องพนักงานตรงนั้นบอกชื่อขนมแปลกตากล่องนี้ว่า ’เทียนเสวยสลัดงา‘ .. เอาล่ะ ‘ขนมต้ม‘ ไม่ต้องกินกันละ กิน ‘ขนม เทียนเสวยสลัดงา‘ ดีกว่า แล้วมันก็ดีกว่าจริงๆ ขนมเทียนทำเป็นก้อนกลมๆ เล็กๆ ขนมเทียนเสวยข้างในมีน้ำตาลบางๆ เคลือบด้วยแป้งเหนียวนุ่ม กัดเข้าไป หอมทั้งกลิ่นแป้งกลิ่น้ำตาล ที่สำคัญเม็ดงาคั่วที่เคลือบเป็นเปลือกข้างนอก มีกลิ่นเสริมเข้ามาพร้อมเท็กเจอร์ที่สร้างความขัดแย้งชวนค้นหา
จะเป็นการค้นหาอะไร ให้ไปลองดูกันเอง
ใช้เวลาไม่นาน สำหรับอาหารกลางวันของวันเสาร์ที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๖๘ ของเรา
กลับมาที่ลานจอดรถ เดินเข้าไปคารวะรูปปั้นท่านนักบุญยาโกเบ หนึ่งในสิบสองอัครสาวกของพระเยซู ที่ยืนตระหง่านริมแม่น้ำแม่กลอง ตรงนั้น ดูแล้วแม้ว่าตามประวัติท่านจะเป็นผู้นำแห่งสายฟ้าฟาด แต่เมื่อผู้คนแถบนี้นับถือท่าน ท่านก็นำความร่มเย็นและปัญญามาสู่พื้นที่ตรงนี้ ไม่เพียงดูได้จากบันทึกคำสอนของท่านที่จากรึกเอาไว้ว่า ‘จงขอเถอด แล้วท่านจะได้รับ จงแสวงหาเถอด แล้วจะได้พบ จงเคาะประตูเถอด แล้วจะมีคนเปิดรับท่าน’ (Mt.7: 7) พวกเราเองก็ได้มีโอกาสมารับเมตตาจากท่านด้วยเช่นกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น