วันสุนทรภู่
สุนทรภู่กวีเอกแห่งรัตนโกสินทร์ ที่เคยอยู่เย็นเป็นสุขภายใต้พระอุปถัมภ์ค้ำชูอย่างดียิ่งของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ ๒ ครั้นเมื่อฟ้าเปลี่ยนสี อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิม เพราะปลาในน้ำใสกะบัวกอนั้นเป็นเหตุ ขุนสุนทรโวหารถูกถอดยศถาบรรดาศักดิ์ ถึงคราวตกอับ จึงต้องหันหน้าเข้าพึ่งพระบรมโพธิสมภารแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บวชเป็นภิกษุ อยู่ที่วัดเลียบ
กาลครั้งนั้น ในช่วงเดือน ๑๑ หลังจากออกพรรษาและรับกฐินแล้ว สุนทรภู่ลงเรือที่วัดราชบูรณะหรือวัดเลียบ ทวนน้ำขึ้นเหนือเพื่อไปนมัสการพระบรมธาตุที่บรรจุในพระเจดีย์ภูเขาทอง พระนครศรีอยุธยา ตามเส้นทางผ่านสถานที่สำคัญหลายแห่ง ได้แก่ วัดประโคนปัก โรงเหล้า บางจาก บางพลู บางพลัด บางโพ บ้านญวน วัดเขมา ตลาดแก้ว ตลาดขวัญ บางธรณี เกาะเกร็ด บางพูด บ้านใหม่ บางเดื่อ บางหลวง บ้านงิ้ว และเมื่อเข้าเขตพระนครศรีอยุธยา ก็จะผ่านหน้าจวนเจ้าเมือง วัดหน้าพระเมรุ ก่อนถึงเจดีย์ภูเขาทอง
จึงได้แต่งนิราศที่ผู้คนทั่วทั้งประเทศล้วนเคยได้ยินได้ฟังมาแล้วทั้งสิ้น คือ ”นิราศภูเขาทอง“ มีความยาว ๘๘ บท เป็นการเล่าเรื่องเส้นทาง จุดสนใจที่สำคัญ คำสอนสังคมทั่วไป รำพึงชีวิตที่เคยรุ่งโรจน์ และความผิดพลาดในอดีต
ตอนหนึ่งที่คนส่วนใหญ่จำได้ จับใจ เรียนรู้ และซาบซึ้ง สุนทรภู่บรรจงรจนาขณะเรือแล่นผ่านเลยออกมาจากท่าน้ำวัดประโคนปัก แต่ยังไม่ถึงท่าน้ำบางจาก ตอนหนึ่งตอนนั้นเขียนเอาไว้ว่า
“ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง
มีคันโพงผูกสายไว้ปลายเสา
โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา
ให้มัวเมาเหมือนหนึ่งบ้าเป็นน่าอาย
ทำบุญบวชกรวดน้ำขอสำเร็จ
สรรเพชญโพธิญาณประมาณหมาย
ถึงสุราพารอดไม่วอดวาย
ไม่ใกล้กรายแกล้งเมินก็เกินไป
ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป
แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน”
นิราศภูเขาทอง ถือบทประพันธ์ที่ดีที่สุดของสุนทรภู่ ควรค่าทุกแง่ทุกมุมแก่การเรียนรู้และเชิดชู
๒๖ มิถุนายน วันสุนทรภู่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น